15/10/2009 - Sevinci(mi) Boğma/dan

Sevinci(mi) Boğma/dan

Gel istedim..

Göreyim; omzunda hiçbir şeyi düşünmeden huzur bulayım.

Hiçbir şey söylemeden gel istedim

Bir anlıkta olsa bırak her şeyi düşünmeden bana gel...

Sevincimi boğmadan benimle ol, göz yaşlarımı omzunda dindireyim bana gel.

Üzerine nasıl cümleler kursam da anlatamayacaklar, cümlelerim seni taşımaktan

yorgun düştü.

Hangi düş kırıklıklarını bağlasam da boynuna aldırmayacaksın..

“Belki özler, gelir” dediğim cümlelerim; geçti yanındayım deyip sarılmalar yerine,

zincir oldu boynumda

her gelmeyişinde biraz daha sıkıyor boynumu.

Öldürüyorsun...

Gelme kal o zaman olduğun yerde zaten gelesinde, göresin de olmuyor beni.

Ölüm aşkta bile olsa kaldırılması zor bir cenaze

Sense uzaktan izle günbegün kaybımı

Günde iki kere yem atarsın

Ölmeyim diye...

- ki zaten o da olmasa soğuk cesedimi sererdim gözlerinin önüne,

sende şatafatlı bir cenaze töreniyle uğurlardın gidişimi.

Belki arada da olsa yada standartlarına uygun olarak günde iki kere anardın adımı.

Beş harflik adım. Beş ayrı dile çevirilse bile anlatıyor önce mi, sonra mı

Sense adını söyle öyle sus, sus ve kal olduğun yerde!

Merve vardı dediğin olurdum, belki de aklına bile uğramayışın olurdum...

Sevinçlerimi boğmadan

Özlemediğin olsam bile

Zincir’i boynuma dolamadan

Düş kırıklıklarımı da  alıp yanına

Aklında yalnız ben olduğum an gel...

Ne sitem nede isyanım sana değil

Sensizliğe...

ByTheMK_